زانو برزگترین و یکی از پیچیده ترین مفصل های بدن انسان به شمار می رود. رباط های زانو استخوان ران را به استخوان های زیرین پا وصل می کند. رگ به رگ شدن رباط زانو و پاره شدن آن از جمله شایع ترین آسیب های ورزشی به شمار می رود.

آن دسته ازورزشکارانی که در ورزش های تماسی و برخوردی مثل فوتبال و یا فوتبال آمریکایی فعالیت می کنند، بیشتر احتمال دارد تا رباط های جانبی شان مورد مصدومیت قرارگیرد.

کالبد شناسی

کالبدشناسی زانوی طبیعی - نمای روبرو

کالبدشناسی زانوی طبیعی – نمای روبرو

سه استخوان ران، ساق پا، و کاسه ی زانو (استخوان کشکک) به یکدیگر وصل شده و مفصل زانو را می سازند. کاسه ی زانو در جلوی فصل قرار گرفته و از آن محافظت می کند.

رباط های صلیبی

این نوع رباط ها درون مفصل زانو یافت می شوند. آنها به شکل X یکدیگر را قطع کرده و رباط های صلیبی پشتی را در عقب و رباط صلیبی جلویی را در جلوی مفصل می سازند. رباط های صلیبی کنترل حرکات زانو را به عقب و جلو بر عهده دارند.

شرح و توصیف 

به دلیل اینکه مفصل زانو برای پایداری و استحکام تنها بر این رباط ها ونیز ماهیچه های اطراف آن وابسته است، از این رو به راحتی آسیب می بیند. هر گونه تماس مستقیم و یا انقباض تند و شدید ماهیچه ای با زانو، مثل تغییر ناگهانی و سریع مسیر در حین دویدن  می تواند به رباط زانو آسیب وارد سازد.

رباط های مصدوم شده به صورت “پیچ خوردگی  ویا رگ به رگی” توصیف و تعریف شده است و بر حسب میزان شدت مصدومیت تقسیم بندی می شوند.

پیچ خوردگی رباط از نوع یک: در پیچ خوردگی از نوع یک، رباط آسیب خفیفی دیده و کمی هم کشیده شده است، اما هنوز قادر به حفظ ثبات مفصل زانو می باشد.

پیچ خوردگی رباط از نوع دو: این نوع مصدومیت، رباط را تا اندازه ای می کشد که دیگر شل و سست می شود. به این گونه مصدومیت، پارگی جزئی رباط نیز گفته می شود.

پیچ خوردگی رباط از نوع سه: این نوع پیچ خوردگی به پارگی کامل رباط اطلاق می شود، که طی آن رباط به دو نیم شده و مفصل زانو متزلزل و بی ثبات می گردد.

پارگی کامل رباط طرفی میانی (MCL) در سمت چپ و رباط طرفی خارجی (LCL) در راست.

پارگی کامل رباط طرفی میانی (MCL) در سمت چپ و رباط طرفی خارجی (LCL) در راست.

رباط طرفی میانی (MCL) معمولا بیشتر از رباط طرفی خارجی (LCL) صدمه می بیند. به دلیل ساختمان پیچیده قسمت بیرونی زانو، اگرشما به رباط طرفی خارجی تان (LCL) آسیب وارد سازید، قسمت های دیگر موجود مفصل نیز آسیب خواهد دید.

علت

مصدومیت های وارده به رباط های طرفی معمولا توسط فشار وارده بر کناره های زانو ایجاد می شود. این ها معمولا مصدومیت های تماسی هستند، اما نه همیشه.

پارگی های رباط طرفی میانی معمولا ناشی از ضربه ای مستقیم به قسمت بیرونی زانو است و زانو را به داخل فشار می دهد (به سمت زانوی دیگر).

ضربه های وارده به داخل زانو که آنرا بیش از حد به درون فشار دهد، ممکن است رباط طرفی خارجی مجاور را مصدوم کند.

معاینه ی پزشک

معاینه ی فیزیکی و پیشینه ی بیمار

در طول نخستین مراجعه تان، پزشک شما درباره ی علائم و تاریخچه ی پزشکی تان صحبت خواهد کرد. طی معاینه ی فیزیکی، پزشکتان تمام ساختمان زانو ی آسیب دیده تان را بررسی کرده و آن را با زانوی سالم تان مقایسه خواهد کرد. بیشتر آسیب های رباطی را می توان با یک معاینه ی فیزیکی کامل زانو تشخیص داد.

آزمایش های تصویربرداری

آزمایش های دیگری که می تواند به تائید تشخیص دکترتان کمک کنند، عبارتند از:

تصویربرداری توسط اشعه ی ایکس. گرچه این روش هیچ گونه صدمه ای به رباط طرفی را نشان نمی دهد، اما می تواند نشان دهد که آیا آسیب، با استخوان شکسته مرتباط است یا خیر.

MRI: این نوع بررسی، تصاویر بهتری از بافت های نرم بدن همچون رباط های طرفی تهیه می کند.

درمان

صدمات وارده بر رباط های طرفی میانی (MCL) به ندرت به جراحی نیاز دارند. اگر شما تنها به رباط طرفی خارجی (LCL) خود آسیب وارد کرده باشید، درمان مشابه کوفتگی MCL خواهد بود. اما اگر مصدومیت LCL ساختار های دیگر موجود در زانوی تان را هم درگیر می کند، درمان شامل آنها نیز می شود.

درمان غیر جراحی

یخ: قرار دادن یخ برروی قست آسیب دیده جهت درمان مهم است. روش مناسب استفاده از این روش عبارت است از استفاده ازتکه یخ های خرد شده به شکل مستقیم بر روی محل آسیب دیده به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در هر نوبت و با فاصله ی زمانی حداقل یک ساعت بین هر نوبت استفاده. مواد شیمیایی سرد (یخ آبی رنگ) به قدر کافی مؤثر نیستند و نباید مستقیما  بر روی پوست قرار گیرند.

استفاده از آتل (اُرتِز) : زانوی شما بایستی نسبت به فشار هایی که از پهلو به آن وارد شده و باعث ایجاد صدمه می شود مورد محافظت قرار گیرد. ممکن است شما نیاز به تغییر فعالیت های روزانه خود جهت جلوگیری از برورز حرکات خطرناک باشید. پزشک شما ممکن است برای محافظت رباط آسیب دیده نسبت به کشیدگی بیش از حد استفاده از آتل را به شما توصیه کند. جهت محافظت بیشتر از زانوی آسیب دیده و جلوگیری از قرار دادن وزن اضافی بر روی پایتان، عصای طبی نیز ممکن است به شما داده شود.

فیزیوتراپی (تن درمانی): شاید پزشک تان ورزش های تقویت کننده توصیه کند. حرکات ورزشی خاص انجام فعالیت را به زانوی تان بازگردانده و ماهیچه های حمایت کننده از آن را نیز تقویت می کند.

درمان توسط جراحی: بسیاری از مصدومیت های وارد شده بر رباط طرفی بدون نیاز به جراحی قابل درمان می باشد. اگر رباط طرفی به گونه ای غیر قابل ترمیم پاره شده و یا با آسیب های دیگر رباطی همراه شده باشد، ممکن است پزشک تان جراحی را جهت ترمیم به شما توصیه کند.

بازگشت به انجام ورزش

هنگامی که تحرک به اندام آسیب دیده بازگشت و توانستید بدون لنگیدن به راه رفتن بپردازید، پزشکتان ممکن است اجازه به پیشرفت عملکرد دهد و این بازگشتی تدریجی همراه با ترقی به ورزش به شمار می رود.

برای مثال، اگر فوتبال بازی می کنید  پیشرفت عملکردتان ممکن است به شکل دویدن آهسته شروع شود. سپس با دویدن سریع تر و نهایتاً با دویدن کامل و ضربه زدن به توپ ادامه پیدا کرده وانجام می شود.

همچنین ممکن است پزشک شما بنا به میزان شدت مصدومیت و کشیدگی، استفاده از زانوبند را در هنگام فعالیت ورزشی به شما توصیه کند.

اشتراک در تلگرام