استئوآرتریت مفصل شانه در مقایسه با دیگر مفاصل بزرگ (مثل زانو و ران ) شیوع کمتری دارد. در سابقه بیماران ، اکثراً سابقه صدمات  قدیمی شانه ،
و یا پارگی کلاهک چرخاننده وجود دارد.

نشانه های بالینی

اکثر بیماران بعد از ۵۰ سالگی مراجعه می کنند ، شکایت درد و محدودیت حرکات مفصلی شکایت اصلی این بیماران می باشد.در معاینه بالینی حرکات شانه بخصوص حرکات چرخشی به خارج و داخل محدودو دردناک است.

در رادیوگرافی کاهش فضای مفصلی و گاهاً از بین رفتن آن ، ایجاد استخوان اضافه در کنار مفصل ( استئوفیت )دیده می شود .

درمان

درمانهای طبی : شامل داروهای ضد التهابی غیرکورتون (NSAID) ، فیزیوتراپی و تزریق داخل مفصلی کورتون غالباً مفید واقع می شود. در صورتی که درمانهای طبی مفید واقع نشده و درد و ناراحتی بیمار تشدید شود، توصیه به تعویض مفصل شانه می گردد.

اشتراک در تلگرام