خروجی قفسه سینه،ناحیهٔ کوچک میان استخوان ترقوه و اولین دنده قفسه سینه است و بسیاری از رگ‌های خونی، عصب‌ها و ماهیچه‌ها در بردارد.

• هر چیزی که فشار مازادی را بر روی این ناحیه تحمیل ‌کند، احتمالاً منجر به نشانه‌های بیماری مختلفی در بازو می‌شود که به نام سندرم فشرده‌سازی خروجی قفسه سینه (TOCS) شناخته می‌شود.

• TOCS یک وضعیت نسبتاً غیرمعمول است که براثر فشرده‌سازی عصب‌ها، رگ‌های خونی و گاهی اوقات هر دو این موارد به وجود می‌آید، زیرا آن‌ها از قفسه سینه به سمت بازو گسیل می‌شوند.

• در ۹۸٪ موارد، اعصاب، به‌ویژه شبکه بازویی، به‌تنهایی تحت تأثیر قرار می‌گیرند.

• گاهی اوقات فشرده‌سازی می‌تواند بر روی رگ‌های خونی شریانی و وریدی فشار وارد کند.

• گاهی اوقات ممکن است یک اختلال ساختاری علت این عارضه باشد، مانند متولد شدن با یک دنده اضافی در قفسه سینه.

تشخیص

• TOCS می‌تواند برای تشخیص دقیق بسیار دشوار باشد. بسیاری از بیماران قبل از جستجوی مشاوره متخصص در این زمینه به پزشکان متعددی مراجعه می‌کنند.

• سندرم فشرده‌سازی خروجی قفسه سینه در زنان سه برابر بیشتر از مردان رخ می‌دهد.

• این عارضه ممکن است به‌صورت خود به خودی، بدون علت ظاهری، و یا پس از هر نوع ترومای گردنی(آسیب گردنی به دلیل ضربه) که باعث گرفتگی عضلانی گردد ظاهر شود. بااین‌وجود ممکن است علائم این بیماری چندین ماه پس از ایجاد تروما به وجود بیاید. تروما در ناحیه مربوطه ممکن است ناشی از آسیب‌های نوع کششی مکرر باشد. این آسیب‌ها اغلب به موقعیت شغلی و جسمی مرتبط است.

• هر چیزی که باعث افزایش اندازه عضلات، به‌ویژه در ورزش‌هایی مانند وزنه‌برداری یا افزایش وزن می‌شود، به‌طور بالقوه باعث ایجاد TOCS نیز خواهد شد.

علائم عصبی ناشی از فشار بر روی شبکه بازویی اغلب می‌تواند شامل موارد زیر باشد: احساس درد در ناحیه گردن، شانه، بازو یا دست.

• این عارضه گاهی اوقات همراه با بی‌حسی در ناحیه ساعد و سوزش در انگشتان دست است. علائم این بیماری معمولاً به‌طور کلاسیک با موقعیت خاص بازو و گردن مرتبط است.

• منطقه فشردگی اغلب می‌تواند با مطرح کردن این مسئله که آیا فشرده‌سازی شامل التهاب شبکه عصب بالا یا پایین است تشخیص داده شود.

• بیمارانی که دچار مشکلات شبکه عصب فوقانی هستند ممکن است در اطراف ناحیه گردن خود نشانه‌هایی داشته باشند که ناحیه می‌تواند شامل گوش، فک، صورت، گیجگاه و پشت سر باشد. این عوارض همچنین ممکن است در ساعد بروز کند؛ اما دست (از ناحیه مچ تا سرانگشتان) تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد.

با ابتلا به درگیری شبکه عصبی ناچیز، علائم بیماری می‌تواند شدت متغیری داشته باشد و به سمت بازو و داخل دست انتشار پیدا کند. ممکن است بی‌حسی نسبی یا حس سوزن شدن در انگشت انگشتری و انگشت کوچک وجود داشته باشد.

• گاهی اوقات دردهایی در اطراف و پس سر احساس می‌کنید که به نظر می‌رسد به ناحیه قفسه سینه می‌رسند و گاهی اوقات می‌توانند به‌اشتباه به‌عنوان منشأ بیماری قلبی تفسیر شوند.

• با درگیری عروق خونی ممکن است، به علت کاهش جریان خون تا حدودی تورم و قرمزی بازو وجود داشته باشد و گاهی اوقات، اما به‌ندرت، کاهش خون در ناحیه دست می‌تواند موجب احساس سرما و سردی ظاهری در دست گردد.

• متخصص باتجربه متوجه پریشانی می‌شود که این عارضه در بیمار ایجاد می‌کند بیمار و برای اطمینان بخشی به بیمار نسبت به ماهیت این عارضه وقت خواهد گذاشت. خود معاینه باید به‌صورت گسترده توأم با بررسی دقیق گردن، شانه‌ها و بازوها باشد. نبض، قدرت عضلانی و احساس بازو با توجه به شرایط بازو در موقعیت‌های خنثی و همچنین در موقعیت بروز حداکثر علائم بیماری بررسی می‌شود. یکی از آزمایش‌های معمول این است که از بیمار بخواهید بازوهای خود بالای سر نگه دارد و به مدت سه دقیقه مشت‌ها را باز و بسته کند. این کار ممکن است به‌طور موقت نشانه‌های بیماری را وخیم‌تر کند، اما بخش مهمی از فرایند تشخیص دقیق است.

تحقیقات

• معمولاً رادیوگرافی و اسکن‌هایی از گردن، قفسه سینه و شانه انجام می‌شود.

• اگر نشانه‌ها و علائم عروقی وجود داشته باشد، اسکن داپلر اولتراسوند و / یا آنژیوگرام های عروق خونی با قرار دادن بازو در موقعیت بروز علائم بیماری نیز ارزشمند خواهد بود.

• درجایی که علائم عصبی وجود دارد، احتمالاً مطالعات هدایت عصبی نیز انجام می‌شود.

• پس از تشخیص، یک برنامه درمانی برای بیمار تنظیم می‌گردد.

درمان

• فیزیوتراپی با تن درمانی، یک درمان مهم و مؤثر است زیرا باعث تقویت عضلات اطراف شانه می‌شود و این ماهیچه‌ها را قادر به پشتیبانی مؤثرتر از استخوان ترقوه می‌کند. این باعث کاهش برخی از فشارهای وارده می‌گردد. تمرینات موضعی نیز ممکن است به کاهش فشار روی اعصاب و عروق خونی کمک کنند.

• تسکین درد، نه‌تنها برای تسکین درد، بلکه برای کاهش تورم داخلی نیز تجویز می‌شود.

• تغییرات شیوه زندگی ممکن است موردبحث و بررسی قرار گیرد، به‌خصوص درصورتی‌که افزایش وزن یک عامل بوده است، موقعیت قرارگیری فیزیکی در محل کار و احتمالاً تغییرات و تعدیل فعالیت‌های روزمره مدنظر قرار می‌گیرد.

• تزریق بوتاکس گاهی اوقات درجایی که گرفتگی عضلانی مقاومی مشاهده می‌شود، مورداستفاده قرار می‌گیرد.

احتمالاً مداخله جراحی در صورتی توصیه می‌شود که علت فشردگی مشخص باشد. این جراحی می‌تواند شامل مواردی از قبیل برداشتن بخشی از یک دنده یا آزاد کردن عضله‌ای باشد که گردن و سینه را به یکدیگر متصل می‌کند (ماهیچه‌های نردبانی یا اسکالن=  نام گروهی از ماهیچه‌های ناحیه طرفی گردن ).

• نتیجه واقع‌بینانه باید موردبحث قرار گیرد.

• با انجام روند درمانی، بهبود عارضه ممکن است بدون قطع کامل علائم بیماری رخ دهد.

اشتراک در تلگرام