آلوگرفت چیست؟

آلوگرافت استخوان یا بافت نرمی است که از شخصی به شخص دیگر پیوند زده می‌شود.

چرا جراحی آلوگرافت مورد کاربرد قرار می‌گیرد؟

آلوگرافت، یا بافت‌های اهدایی، اغلب به دلایل مختلفی بیش از اتو گرافت ها، بافت خود شخص، ترجیح داده می‌شوند. آلوگرافت ها می‌تواند به بیماران در بازیابی تحرک، عملکرد، لذت بردن از کیفیت بهتر زندگی، و حتی نجات زندگی در مورد بافت قلبی یا پوست مؤثر واقع گردد.

آلوگرافت ها ویژگی‌های بیولوژیکی و بیومکانیکی مهمی را ابقا می‌کنند که موجب تسهیل روند درمان سریع‌تر و بهتر بیمار می‌شود.

به‌طورکلی، ازآنجاکه هیچ سایت جراحی ثانوی ضرورت نخواهد داشت (به دلیل این‌که در زمان استفاده از اتو گرافت لازم است)، زمان درمان و بهبودی ممکن است کوتاه‌تر و همراه با درد کمتری باشد. علاوه بر این، اتو گرافت ها تنها در مقادیر محدود و از نواحی محدود بدن در دسترس هستند. آلوگرافت ها به‌راحتی در دسترس هستند.

ما معمولاً از بافت‌های اهدایی برای پارگی‌های تاندون مزمن عضله بزرگ قفسه سینه و ماهیچه دوسر در قسمت آرنج استفاده می‌کنیم. آلو گرافت ها تنها در صورتی مورد کاربرد قرار می‌گیرند که‌ترمیم و اصلاح مستقیم امکان‌پذیر نباشد.

چه چیزی پس از جراحی انتظار می‌رود؟

در پی انجام جراحی، بدن شما باید روند طبیعی بهبودی تاندون را آغاز کند. بافت آلوگرافت وارد عمل می‌شود تا یک داربست یا سیستم پشتیبانی را فراهم کند که روند رشد سلول‌های تاندون را امکان‌پذیر می‌کند و باعث تشکیل تاندون جدید می‌شود. درنهایت، بافت آلوگرافت به‌عنوان بافت تاندون جدید شما جایگزین می‌شود. این هدف نهایی پیوند بافت است.

آیا این روش ایمن است؟

برای تضمین از این‌که بافت اهدایی دارای کمترین احتمال خطر سلامتی است، نمونه خون فرد اهداکننده در خصوص موارد زیر آزمایش می‌شود:

• آزمایش خون جهت تشخیص بیماری‌های HIV، هپاتیت و سفلیس

• روش‌هایی برای اطمینان از عدم وجود باکتری‌ها و قارچ‌ها

تمام تست‌ها در آزمایشگاه‌های معتبر دولتی (یا معادل آن) بر طبق استانداردها و مقررات بسیار دقیق انجام می‌شود.

بافت آلوگرافت برای حذف همه محتوای سلولی و حذف هرگونه خطر انتقال عفونت و رد بافت پردازش می‌شود. این امر موجب وجود احتمال خطر بسیار جزئی انتقال بیماری می‌شود.

بافت اسکلتی عضلانی (استخوان و تاندون) در بخش‌های پردازش کنترل‌شده (اتاق تمیز) مخصوص تهیه می‌شود. عوامل شیمیایی (ویروس کشی و ضد باکتری) به بافت آلوگرافت نفوذ کرده و به کاهش قابل‌ملاحظه انتقال بیماری کمک می‌کنند.

بافت پیوندی استریل شده و این بافت به‌دقت در سرما نگهداری می‌شود (در دمای کنترل‌شده منجمد می‌شود) تا یکپارچگی اصل ساختاری و بیولوژیکی بافت پیوندی حفظ گردد.

سپس بررسی‌های تضمین کیفیت، ازجمله محیط‌های کشت هوازی و بی‌هوازی و هرگونه آزمایش‌های اضافی قابل‌اجرا صورت می‌گیرد. درنهایت، تمام سوابق پزشکی اهداکننده برای تعیین مجاز بودن پیوند بررسی می‌شود.

عامل یابی احتمال خطر مربوطه

خطر ابتلا به هپاتیت B پس از انتقال خون، ۱/۶۳۰۰۰ است. خطر ابتلا به هپاتیت C، ۱/۱۰۰۰۰۰ و خطر ابتلا به HIV برابر با ۱/۱ ۰۰۰۰۰۰ است. خطر ابتلا به اچ آی وی بعد از پیوند استخوان ۱/۱,۵۰۰,۰۰۰ است. خطر ابتلا به اچ آی وی بعد از پیوند بافت نرم همراه با استریل سازی ثانویه ۱/۱,۶۰۰,۰۰۰ است.

برای بررسی این موضوع از دیدگاه مناسب، باید به یاد داشته باشید که خطر مرگ ناشی از حاملگی ۱/۱۰,۰۰۰ است، خطر مرگ ناشی از تزریق پنی‌سیلین ۱/۱۰,۰۰۰ است و خطر مرگ با قرص‌های ضدبارداری ۱/۵۰,۰۰۰ است. در حقیقت، ممکن است خطرناک رانندگی در مسیر رسیدن به بیمارستان بیشتر از دریافت پیوند استخوان در بیمارستان باشد.

اشتراک در تلگرام