علت دقیق این بیماری ناشناخته است. فرضیه هایی مبنی بر از بین رفتن قسمتی از تاندون و تغییر شکل بافتی و سپس رسوب کلسیم مطرح است . تئوریهایی از قبیل دژنرسانس اولیه تاندون و یا متاپلازی بافتی را عموماً این رسوب در ۱۰ تا ۱۵ میلی متر  انتهایی تاندونهای روتاتورکاف که خونرسانی خوبی ندارد رخ می دهد . این بیماری خود به خود خوب شونده self Limiting بوده و معمولاً پس از گذشت یک الی دو سال کلسیم ررسوب یافته جذب شده و به جای آن نسج جوشگاهی تشکیل می شود.

نشانه های بالینی

این بیماری غالباً در افراد بین ۲۵ تا ۵۰ سال اتفاق می افتد . شیوع این بیماری در زنان بیشتر از مردان است . سیر این بیماری دارای سه مرحله (فاز) متفاوت است:مرحله اول یا فاز تشکیل (Formative) که طی آن کلسیم تدریجاً در درون تاندونهای کلاهک چرخاننده رسوب می کند . در این مرحله بیمار عمدتاً درد  در حرکات  دارد.گاه بیماری هر دو شانه را درگیر می کند.مرحله دوم یا فاز تثبیت  که بیمار درد کهنه و خفیفی دارد . مرحله سوم یا فاز جذب (Resorptive) ، در این مرحله با هجوم بافت التهابی کلسیم موجود ابتدا حالت خمیری شکل پیدا کرده و نهایتاً جذب می شود.در این مرحله حالت التهابی وجود داشته و ممکن است با تشکیل حالتی شبیه به آبسه شیمیایی (Chemical Abscess) بیمار به طور ناگهانی دچار درد شدیدبا توصیف فرو کردن خنجر در شانه داشت . .بی حرکتی در تسکین درد تأثیر نداشته و بیمار شبانه روز احساس درد می کند.با جذب کلسیم تدریجاً درد بیمار از بین می رود.

درمان

در مرحله اول و دوم درمان شامل تجویز داروهای ضد درد غیر استروئیدی و فیزیوتراپی است. در این مرحله  نیازی به خارج کردن کلسیم نمی باشد .  در فاز سوم که با التهاب و درد  شدیدتری همراه است تزریق کورتون  در بورس زیر آکرومیون و خارج کردن کلسیم خمیری شکل با سرنگ و گاهاً شستشو ممکن است باعث تسکین درد شود. اگر درد بیمار مدت طولانی ادامه یابد عمل جراحی بصورت باز یا آرتروسکوپیک  به منظور خارج کردن کلسیم ضرورت پیدا می کند.

اشتراک در تلگرام