درمان دررفتگی شانه چگونه است؟

درمان دررفتگی شانه و کتف یک فرآیند پیچیده و حساس است که نیازمند مراقبت‌های تخصصی و دقیق می‌باشد. این روند درمانی، ترکیبی از اقدامات فوری پزشکی، دوره‌های استراحت و توانبخشی را شامل می‌شود. پیشرفت‌های تکنولوژیک امکان استفاده از روش‌های کم‌تهاجمی برای درمان این مشکل مانند آرتروسکوپی را فراهم کرده که بهبودی سریع‌تر و با درد کمتر را ممکن می‌سازد. تحقیقات نشان می‌دهد که انجام صحیح و کامل دوره توانبخشی، احتمال عود مجدد را تا 50% کاهش می‌دهد.

انواع روش های درمان در رفتگی مفصل شانه

درمان دررفتگی مفصل شانه به شدت آسیب و شرایط بیمار بستگی دارد. برخی از روش‌های رایج برای درمان در رفتگی مفصل شانه عبارتند از:

• جا انداختن مفصل (ریدوکسیون): پزشک ممکن است با استفاده از تکنیک‌های خاص، مفصل را به محل اصلی خود بازگرداند. این روش ممکن است تحت بی‌حسی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام شود.

• استفاده از اسپلینت یا آتل: پس از جا اندازی مفصل، استفاده از اسپلینت یا آتل برای ثابت نگه داشتن شانه و جلوگیری از حرکت آن توصیه می‌شود.

• داروهای ضد درد و ضد التهاب: برای کاهش درد و التهاب، مصرف داروهای مسکن و ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن توصیه می‌شود.

• فیزیوتراپی: پس از بهبود اولیه، فیزیوتراپی برای بازیابی قدرت و دامنه حرکتی مفصل شانه ضروری است. تمرینات تقویتی و کششی توسط فیزیوتراپیست تجویز می‌شود.

• جراحی: در موارد شدیدتر یا در صورت بروز آسیب‌های همراه (مانند پارگی لیگامان‌ها یا تاندون‌ها)، ممکن است نیاز به جراحی باشد. این نوع از جراحی شانه شامل بازسازی بافت‌های آسیب دیده یا تثبیت مفصل با استفاده از پیچ‌ها و صفحات باشد.

• استراحت و اجتناب از فعالیت‌های سنگین: برای جلوگیری از آسیب‌های مجدد، استراحت کافی و اجتناب از فعالیت‌های سنگین تا زمان بهبودی کامل ضروری است.

بهترین روش درمان در رفتگی شانه و کتف

بهترین روش درمان دررفتگی شانه و کتف شامل چند مرحله است. ابتدا باید فورا به پزشک یا اورژانس مراجعه کرد تا مفصل به جای خود برگردانده شود. این کار معمولا تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. پس از جا انداختن مفصل، استراحت و بی‌حرکتی با استفاده از آویز یا بانداژ برای چند هفته ضروری است. سپس فیزیوتراپی و انجام تمرینات تقویتی تدریجی برای بازگرداندن قدرت و دامنه حرکتی مفصل توصیه می‌شود.

در موارد شدید یا مکرر، ممکن است عمل جراحی لازم باشد. رعایت دستورات پزشک و انجام منظم تمرینات توانبخشی برای بهبود کامل و پیشگیری از عود مجدد بسیار مهم است.

درمان در رفتگی شانه چقدر طول می کشد؟

طول درمان در رفتگی کتف بستگی به شدت آسیب، نوع درمان و وضعیت کلی بیمار دارد. به طور کلی، مدت زمان بهبودی می‌تواند به شرح زیر باشد:

🟡 درمان اولیه و بازگشت به محل اصلی مفصل: معمولاً جا اندازی و تثبیت اولیه مفصل چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد.

⚫ استفاده از آتل یا اسپلینت: پس از جا اندازی، استفاده از آتل یا اسپلینت برای ثابت نگه داشتن شانه معمولاً 2 تا 4 هفته توصیه می‌شود.

🟡 دوره بهبودی و فیزیوتراپی: پس از برداشتن آتل، دوره فیزیوتراپی و بازگشت به فعالیت‌های روزمره ممکن است 6 تا 12 هفته طول بکشد. این دوره شامل تمرینات تقویتی و کششی برای بازیابی قدرت و دامنه حرکتی شانه است.

⚫ بازگشت به فعالیت‌های سنگین یا ورزش: بسته به شدت آسیب و پیشرفت در درمان، بازگشت به فعالیت‌های سنگین یا ورزشی ممکن است تا 3 تا 6 ماه یا حتی بیشتر طول بکشد.

بیشتر بخوانید: پارگی کپسول مفصل شانه

در صورت عدم درمان در رفتگی کتف و شانه چه خواهد شد؟

در صورت عدم درمان در رفتگی کتف و شانه، عوارض جدی و طولانی مدتی ممکن است به وجود بیاید که شامل موارد زیر است:

در رفتگی مکرر شانه: در صورت عدم درمان، مفصل شانه ممکن است به طور مزمن نابجا بماند و این می‌تواند باعث درد و ناتوانی در حرکت شود.

آسیب به عصب‌ها و رگ‌های خونی: در رفتگی شانه می‌تواند به عصب‌ها و رگ‌های خونی اطراف مفصل آسیب برساند که باعث بی‌حسی، ضعف عضلانی و مشکلات گردش خون خواهد شد.

بی‌ثباتی مفصل: بی‌ثباتی مداوم مفصل شانه می‌تواند باعث شود که مفصل به راحتی و به طور مکرر در برود، که این وضعیت به عنوان “در رفتگی مکرر” شناخته می‌شود.

کاهش دامنه حرکتی و قدرت: عدم درمان می‌تواند منجر به کاهش دائمی دامنه حرکتی و قدرت شانه شود که فعالیت‌های روزمره و ورزشی را محدود می‌کند.

آرتروز مفصل: در صورت عدم درمان، احتمال بروز آرتروز (التهاب مفصل) در شانه افزایش می‌یابد که می‌تواند باعث درد و سفتی مزمن مفصل شود.

آسیب به بافت‌های اطراف: بافت‌های اطراف مانند لیگامان‌ها، تاندون‌ها و عضلات ممکن است دچار آسیب‌های ثانویه شوند که می‌تواند فرایند بهبودی را پیچیده‌تر و طولانی‌تر کند.

مراقبت های بعد از درمان در رفتگی مفصل شانه

همان گونه که پیش تر نیز به آن اشاره شد،درمان دررفتگی شانه ممکن است شامل جا انداختن مفصل، استفاده از آتل یا اسپلینت، و در برخی موارد جراحی باشد. پس از درمان، مراقبت‌های بعدی برای بهبود کامل و جلوگیری از در رفتگی مجدد بسیار مهم است. در زیر به چند نکته کلیدی برای مراقبت‌های پس از درمان در رفتگی مفصل شانه اشاره شده است:

• به شانه خود استراحت دهید و از فعالیت‌هایی که ممکن است باعث فشار یا آسیب مجدد شود، خودداری کنید.

• ممکن است پزشک شما توصیه کند که برای مدتی از آتل یا اسپلینت استفاده کنید تا از حرکت شانه جلوگیری شود.

• برای کاهش درد و التهاب، می‌توانید از یخ استفاده کنید. یخ را در پارچه‌ای بپیچید و به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه هر چند ساعت یک بار روی شانه قرار دهید.

• طبق دستور پزشک، احتمالا نیاز به مصرف داروهای ضد التهابی و مسکن دارید.

• پس از مدتی استراحت، پزشک ممکن است تمرینات فیزیوتراپی و تقویتی را برای بازگرداندن قدرت و حرکت شانه تجویز کند.

• تمرینات ممکن است شامل ورزش‌های کششی و تقویتی باشد که به تدریج باعث بهبود عملکرد شانه می‌شود.

• در صورت انجام جراحی، از دستورات پزشک برای مراقبت از زخم‌ها و جلوگیری از عفونت پیروی کنید و ورزش های شانه بعد از عمل جراحی را نیز به صورت مرتب انجام دهید.

• زخم را تمیز و خشک نگه دارید و در صورت هرگونه علامت عفونت نظیر قرمزی، تورم یا ترشح به پزشک خود اطلاع دهید.

• تا زمانی که پزشک اجازه نداده است، از بلند کردن اجسام سنگین و انجام فعالیت‌های شدید خودداری کنید.

• به طور منظم با پزشک خود ملاقات کنید تا پیشرفت بهبودی شما را بررسی کند و در صورت نیاز تغییرات لازم را در برنامه درمانی اعمال کند.