تاندونیت شانه یکی از شایع ترین مشکلات اسکلتی-عضلانی بوده که باعث درد و محدودیت حرکت در ناحیه شانه می شود. این عارضه به دلیل التهاب یا تحریک تاندون های اطراف مفصل شانه ایجاد می شود و معمولا فعالیت های روزمره شما عزیزان را تحت تاثیر قرار می دهد. عوامل مختلفی اعم از حرکات تکراری، فشار بیش از حد و افزایش سن در بروز این بیماری نقش بسزایی دارند. در این مقاله به بررسی علل، علائم، روشهای تشخیص و درمان این بیماری خواهیم پرداخت و راهکارهایی برای پیشگیری از آن ارائه خواهیم داد پس با ما همراه باشید.
تاندونیت شانه چیست؟
تاندونیت شانه یکی از رایج ترین آسیب های شانه بوده که به دلیل التهاب در تاندون های ناحیه شانه ایجاد می شود. این بیماری ناشی از تحریک و التهاب تاندون های عضلات روتاتور کاف یا تاندون دوسر بازو بوده که مسئول نگه داشتن استخوان بازو در حفره شانه می باشند. هنگامی که این تاندون ها تحت فشار قرار می گیرند یا بیش از حد استفاده می شوند دچار التهاب شده و منجر به تاندونیت شانه می شود.
این عارضه به صورت تورم و سفتی در مفصل شانه و به دلیل فشار یا آسیب دیدگی ناشی از حرکات تکراری و سنگین بروز می کند. همچنین در برخی موارد، التهاب به ناحیه ای خاص از شانه محدود می شود که سبب بروز درد شدید و محدودیت حرکتی می شود.
بیشتر بخوانید: افتادگی شانه
انواع تاندونیت های شانه
لازم به ذکر است این عارضه به اشکال مختلف بروز می کند که برخی از رایج ترین انواع تاندونیت شانه عبارتند از:
- تاندونیت کلسیفیه شانه: در این حالت، التهاب طولانی مدت تاندون ها منجر به رسوب کلسیم در تاندون های روتاتور کاف می شود. این رسوبات کلسیمی باعث درد شدید و کاهش حرکت شانه می شوند.
- پارگی روتاتور کاف: هنگامی که تاندونیت شانه شدیدتر شده یا به دلیل آسیب ناگهانی مانند افتادن یا فشار شدید به تاندون ها، پارگی جزئی یا کامل در تاندون های روتاتور کاف ایجاد می شود که باعث درد شدید، ضعف و محدودیت حرکت در شانه می گردد.
- تاندونیت ناشی از استفاده زیاد: این نوع تاندونیت در افرادی که فعالیت های تکراری با شانه انجام می دهند مانند ورزشکاران گلف، پرتاب کنندگان یا افرادی که بارهای سنگین را بلند می کنند مشاهده می شود. بهتر است بدانید این حرکات مکرر باعث آسیب به تاندون های روتاتور کاف شده و موجب التهاب، درد و ضعف در مفصل شانه می گردد.
علائم تاندونیت شانه
علائم تاندونیت شانه در هر فرد متفاوت بوده که این علائم به تدریج و در اثر استفاده بیش از حد یا آسیب های ناگهانی بروز می کنند. بنابراین در صورت مشاهده هر یک از علائم ذکر شده در زیر به بهترین متخصص ارتوپد تهران مراجعه نمایید. در این قسمت به برخی از نشانه های شایع این عارضه اشاره می نماییم:
- درد و تورم
- کاهش قدرت شانه
- درد هنگام دراز کشیدن
- احساس سفتی و خشکی
- صدای کلیک یا تق تق در شانه
علت بروز تاندونیت شانه
لازم به ذکر است تاندونیت شانه نتیجه استفاده بیش از حد یا فشار زیاد بر تاندون هاست. این عارضه ممکن است ناشی از آسیب های ناگهانی باشد اما بیشتر در اثر حرکات تکراری بروز می کند. فعالیت های ورزشی مانند بیسبال، شنا، تنیس و گلف به دلیل حرکات خاص خود، فشار زیادی به تاندون های شانه وارد می کنند و منجر به افزایش احتمال بروز این عارضه می شود.
با این حال این بیماری تنها مختص ورزشکاران نیست. افرادی که مشاغلی دارند که نیازمند انجام حرکات تکراری یا بلند کردن اجسام سنگین می باشند مانند کارگران در صنایع مونتاژ یا ساخت و ساز نیز در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند. علاوه بر این، آسیب های مستقیم به شانه مانند افتادن یا ضربه خوردن به ناحیه شانه باعث التهاب و آسیب دیدگی تاندون ها می شود.
بیشتر بخوانید: آرتریت شانه
روشهای تشخیص تاندونیت شانه
تشخیص این عارضه با مراجعه به متخصص ارتوپد و بررسی علائم و نشانه های شما آغاز می شود. بهتر است بدانید ابتدا پزشک شانه و بازوی شما را معاینه کرده و درباره آسیب ها، تاریخچه پزشکی و شرایط خاص از شما عزیزان سوالاتی می پرسد. پزشک علاوه بر معاینه فیزیکی، برای تایید تشخیص و بررسی دقیق تر وضعیت تاندون ها از روشهای ذکر شده در زیر استفاده می کنند:
- اشعه ایکس
- سی تی اسکن
- ام آر آی (MRI)
- سونوگرافی اسکلتی-عضلانی
روشهای درمان تاندونیت شانه
روشهای مختلفی برای درمان این بیماری وجود دارد که در ادامه به برخی از مهمترین و موثرترین روشهای درمان تاندونیت شانه اشاره می نماییم:
- فیزیوتراپی
- لیزر درمانی
- شاک ویو تراپی
- اولتراسوند تراپی
- جراحی آرتروسکوپی شانه یا جراحی باز
- درمان های اولیه و خانگی مانند استراحت، استفاده از کمپرس یخ
- درمان های تزریقی مانند تزریق کورتیکواستروئید یا تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)
نتیجه گیری
با توجه به مطالب ذکر شده در بالا نتیجه می گیریم، تاندونیت شانه یک مشکل شایع بوده که به دلیل حرکات تکراری، فشار بیش از حد یا آسیب های ناگهانی ایجاد می شود. در صورت عدم درمان این عارضه ممکن است مشکلاتی اعم از محدودیت حرکتی، کاهش قدرت شانه و حتی پارگی تاندون رخ دهد. خوشبختانه در بیشتر موارد این عارضه با روشهای غیر تهاجمی مانند استراحت، فیزیوتراپی، تمرینات تقویتی، داروهای ضد التهاب و روش های درمانی پیشرفته مانند اولتراسوند تراپی و شاک ویو قابل درمان و کنترل است. اما در موارد شدیدتر روشهای درمانی مانند تزریق استروئید یا PRP و جراحی انجام می شود.
