شیوع پارگی های روتاتورکاف باید براساس آمار و اطلاعات جهانی مورد ببر سی قرار گیرد. از آنجایی که تاندونهای روتاتور کاف مسئولیت حمایت و حرکت شانه را دارند، پارگی ناکامل آن ها میتواند به شدت تأثیرگذار باشد. اغلب افرادی که دچار چنین مشکلاتی می شوند در محدوده سنی مشخصی قرار دارند. در این مقاله قصد داریم تا در خصوص میزان شیوع پارگی های ناکامل روتاتورکاف در سنین مختلف اطلاعاتی به شما ارائه کنیم.
میزان شیوع پارگی های ناکامل روتاتورکاف
براساس مطالعات انجام شده روی جسد و مطالعات تصويربرداری شيوع پارگی های ناكامل روتاتوركاف در محدوده 13 الی 32% است و شيوع آن ارتباط قوی با سن بيماران دارد. در يك مطالعه بر مبنای MRI شيوع موارد بدون علامت در حدود 20% گزارش شده است.

در بيماران زير 40 سال شيوع در حدود 4 % و برای بيماران بالای 60 سال شيوع آن در حدود 26% بیان شده است. اين ارتباط بين شيوع و سن توسط مطالعه ميلگروم و همكاران نيز به تایید رسیده. او به اين نتيجه رسيد كه شيوع پارگی های كامل و ناكامل در رده سنی 40_60 سال 5 الی 11و در سن بالای 70 سال در حدود 80% است. همچنين بين شيوع پارگی روتاتوركاف و سن پس از دهه پنجم عمر يك رابطه خطی وجود دارد.
هرچند كه شيوع پارگی های ناكامل روتاتوركاف كمتر از ميزان واقعی آنها گزارش می شود. در يك مطالعه كه تاندون سوپرااسپايناتوس 249 جسد مورد بررسی قرار گرفت، 13% نمونه ها پارگی ناكامل روتاتوركاف داشتند. در اين بين پارگی ها به ترتیب زیر گزارش شده است
- 55% پارگی اينتراتندينوس
- 27% آنها پارگی در سطح مفصلی تاندون
- 18% موارد در سمت بورسال
آمار ارائه شده، بيانگر آن است كه بخش اعظم پارگی های ناكامل به صورت اينتراتندينوس است كه گاها تشخيص آنها در بررسی های اوليه و تصويربرداری دشوار خواهد بود.

همچنين شيوع پارگی هاي ناكامل روتاتوركاف در ورزشكاران با فعاليت های ورزشی بالای سر نيز به طور شگفت آوری بالا است. در سال 2003 كونور و همكاران شانه ورزشكاران حرفه ای با فعاليت بالای سر كه بدون علامت بودند را مورد بررسی بال ام آر آی قرار دادند. در ميان 20 ورزشكار پرتابی شيوع كلی پارگی روتاتوركاف اعم از كامل و ناكامل در شانه غالب حدود 40% گزارش گرديد كه البته نكته مهم اين مطالعه آن است كه در پيگيری 5 ساله هيچ يك از ورزشكاران دچار علائم نيازمند درمان نشدند و هيچ يك از آن ها كاهش سطح فعاليت ورزشی نداشتند.
مجموعا اين يافته ها بر شيوع قابل توجه پارگی های ناكامل زمينه ای روتاتوركاف تاكيد دارند. علاوه بر آن زمانی كه ام آر آی يا ساير مداليته ها يك پارگی ناكامل روتاتوركاف را نشان می دهند نكته مهم آن است كه اين يافته پاتولوژيك با علائم پارگی های ناکامل روتاتورکاف بيمار ارتباط دارد يا خير.
